694-5307234 | 210-6714375 | info@robo-orthopedics.gr

Οστεοαρθρίτιδα Ισχίου Θεραπεία

Η άρθρωση του ισχίου – Ανατομία

Το ισχίο (γοφός) είναι μία σφαιροειδής άρθρωση που σχηματίζεται από τη μηριαία κεφαλή και την κοτύλη. Δέχεται μεγάλα φορτία από το σώμα και τις κινήσεις του, αφού συνολικά το βάρος μεταφέρεται στα κάτω άκρα μέσα από το ισχίο. Ξεχωρίζει για την σταθερότητά της και αυτή της εξασφαλίζει και ασφάλεια κινήσεων στο περπάτημα. Μία από τις συχνότερες αλλοιώσεις της περιοχής είναι η οστεοαρθρίτιδα ισχίου.

Τι είναι η οστεοαρθρίτιδα

Η οστεοαρθρίτιδα είναι μία χρόνια εκφυλιστική νόσος. Η πιο συνηθισμένη μορφή της είναι η εκφυλιστική οστεοαρθρίτιδα.

Οι επιφάνειες των οστών που έρχονται σε επαφή μεταξύ τους, έχουν σαν κάλυψη τον χόνδρο. Όταν ο χόνδρος λοιπόν φθείρεται προοδευτικά τότε δημιουργείται οστεοαρθρίτιδα. Τα αίτια της φθοράς αυτής μπορεί να είναι η δυσπλασία του ισχίου, μία φλεγμονή, ένας τραυματισμός και πολλά άλλα, τα οποία κατά κύριο λόγο προέρχονται από την διαταραχή της σχέσης μεταξύ κεφαλής μηριαίου και κοτύλης. Μπορεί η εκφυλιστική οστεοαρθρίτιδα ισχίου να εκδηλώνεται και ως συνέπεια άλλων νόσων όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα.

Αιτιολογία

Είναι σημαντικό να διαχωριστεί ότι αν η οστεοαρθρίτιδα είναι πρωτοπαθής πλήττει κυρίως ασθενείς άνω των 50 ετών. Αν είναι δευτεροπαθής τότε εμφανίζεται σε μικρότερες ηλικίες και τα αίτια διαφέρουν.

Τα αίτια της εκφυλιστικής μορφής της νόσου είναι άγνωστα. Σε γενικές γραμμές επηρεάζεται από συγκεκριμένους προδιαθεσικούς παράγοντες και τα πιθανά αίτιά της θα μπορούσαν να συνοψιστούν:

  • Φύλο. Οι γυναίκες παρουσιάζουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν οστεοαρθρίτιδα μετά τα 40 έτη
  • Σοβαρός τραυματισμός ή συνεχείς τραυματισμοί της περιοχής
  • Κληρονομικότητα (μειονεκτικότητα του αρθρικού χόνδρου)
  • Ρευματολογικές παθήσεις
  • Οστεονέκρωση
  • Φθορά προερχόμενη από τον χρόνο
  • Παχυσαρκία, έντονες αθλητικές δραστηριότητες
  • Γενετικοί παράγοντες

Η δευτερογενής οστεοαρθρίτιδα προκαλείται από άλλου είδους αίτια. Μερικά από αυτά είναι ο διαβήτης, το σύνδρομο Marfan, η παχυσαρκία, οι συγγενείς διαταραχές αρθρώσεων κ.α.

Συμπτώματα και κλινική εικόνα

Κύριο σύμπτωμα της πάθησης είναι ο πόνος. Μπορεί σε αρχικό στάδιο να φανερώνεται μόνο όταν ο ασθενής κουράζεται ή δραστηριοποιείται έντονα και σε δεύτερη φάση και κατά την ανάπαυσή του. Τέλος η πάθηση μπορεί να εξελιχθεί σε χωλότητα και εμφανής δυσχέρεια κατά τη βάδιση. Άμεση συνέπεια είναι η δυσκολία του ασθενούς να εκτελέσει μέχρι και απλές κινήσεις όπως το να βάλει τις κάλτσες του.

Εκτός από τον πόνο, άλλα συμπτώματα είναι:

  • Παρουσία οιδήματος στην άρθρωση
  • Περιορισμός κινητικότητας και δυσκαμψία (η άρθρωση μπορεί να χάσει πλήρως την κινητικότητά της)
  • Κριγμός
  • Παραμόρφωση της άρθρωσης

Διάγνωση – Ορθοπεδικές Εξετάσεις

Η διάγνωση στην οστεοαρθρίτιδα ισχίου κατά κύριο λόγο αφορά τις κλινικές εξετάσεις και την ακτινολογική απεικόνιση. Ο ορθοπεδικός/αθλητίατρος ανάλογα με την περίπτωση προχωράει σε απλή κλινική εξέταση, ακτινογραφία όρθιας θέσης, μαγνητική τομογραφία, σπινθηρογράφημα οστών και εξετάσεις αίματος. Ένα από τα κομβικά σημεία κατά τη διάρκεια της διάγνωσης είναι η λήψη λεπτομερούς ιστορικού.

Όλα τα παραπάνω μαζί, βοηθούν τον ιατρό να διαγνώσει τον βαθμό ανικανότητας της άρθρωσης, να αποκλείσει ή όχι το ενδεχόμενο ο πόνος να προέρχεται από μία γειτονική περιοχή και να δρομολογήσει την καλύτερη θεραπεία.

Στις περισσότερες των περιπτώσεων πάντως μία απλή ακτινογραφία αρκεί για να γίνει ακριβής διάγνωση.

Συντηρητική θεραπεία οστεοαρθρίτιδας

Για τα πρώτα στάδια ο γιατρός προτείνει ξεκούραση του ισχίου, απώλεια βάρους, εφόσον απαιτείται, λήψη αντιφλεγμονωδών φαρμάκων και συχνή παρακολούθηση.

Η έναρξη μιας κανονικής φαρμακευτικής αγωγής συνήθως δίνει βραχυπρόθεσμες λύσεις, μέχρι τη στιγμή που θα εμφανιστεί και πάλι η συμπτωματολογία. Αν τα συμπτώματα είναι έντονα τότε το χειρουργείο είναι μονόδρομος.

Άλλες θεραπευτικές επιλογές που ίσως καθυστερήσουν το χειρουργείο ή θεραπεύσουν μία οστεοαρθρίτιδα αρχικού σταδίου είναι η αρθροσκόπηση του ισχίου και η ενδαρθρική έγχυση φαρμάκων (π.χ. υαλουρονικό οξύ) για την ανακούφιση του ασθενούς.

Τα αποτελέσματα από τις παραπάνω θεραπείες είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά σε ασθενείς με ήπιο πρόβλημα. Μειώνουν κατά πολύ την δυσκαμψία της άρθρωσης και ελαττώνουν τον πόνο.

Χειρουργικές επεμβάσεις 

Διορθωτική Οστεοτομία 

Μετατοπίζονται ένα ή περισσότερα οστά, μέσω μίας τομής στο μηριαίο ή την λεκάνη, ανάλογα με την φύση του προβλήματος. Τέλος, τα κομμάτια επανατοποθετούνται με τέτοιο τρόπο, ώστε να ανακουφίσουν από τον πόνο, χαρίζοντας παράλληλα τη χαμένη λειτουργικότητα στην άρθρωση.

Ολική αρθροπλαστική

Σε προχωρημένες καταστάσεις, η οστεοαρθρίτιδα ισχίου χρειάζεται ολική αρθροπλαστική, δηλαδή αντικατάσταση της κατεστραμμένης άρθρωσης με τεχνητή. Η σύγχρονη αυτή μέθοδος βελτιώνει κατά πολύ την ποιότητα ζωής των ασθενών που σε άλλες εποχές θα χαρακτηρίζονταν από βαριά αναπηρία και σκοπός της είναι να ανακουφίσει από τον πόνο και να προσφέρει ξανά στους ασθενείς την δραστηριοποίηση που είχαν στην καθημερινότητά τους.

Στην επέμβαση αυτή αντικαθίσταται η κοτύλη και η μηριαία κεφαλή. Στην οστεοαρθρίτιδα του ισχίου τα κλινικά αποτελέσματα της ολικής αρθροπλαστικής είναι εντυπωσιακά, αφού ο ασθενής μπορεί να περπατήσει χωρίς βακτηρία, στην αρχή της μετεγχειρητικής του πορείας.

Παρ’ όλα τα ποσοστά επιτυχίας, η επέμβαση αυτή θεωρείται ένα βαρυσήμαντο χειρουργείο, γι’ αυτό ο ορθοπεδικός χειρουργός πρέπει να οργανώσει πολύ καλά το χειρουργείο και να έχει εμπειρία σε αυτό. Η διάρκεια της αντοχής της τεχνητή άρθρωσης μπορεί να ξεπεράσει τα 20 έτη.

Αρθροπλαστική επιφανείας

Πρόκειται για μία παραλλαγή της κλασικής αρθροπλαστικής, η οποία επιλέγεται σε νεότερους ασθενείς που έχουν αυξημένες απαιτήσεις. Η διαφορά εδώ είναι ότι αντικαθίσταται η επιφάνεια της μηριαίας κεφαλής και όχι ολόκληρη η μάζα της. Η διατήρηση της οστικής μάζας μειώνει και την περίπτωση της πολύ συχνής επιπλοκής που ονομάζεται εξάρθρημα. Μετά την επέμβαση ο ασθενής είναι σε θέση να εκτελέσει όλες τις δραστηριότητες που εκτελεί και κάποιος με φυσιολογικό ισχίο.

Συνολικά τα πλεονεκτήματα της μεθόδου της αρθροπλαστικής, είναι:

  • Ελάχιστη επεμβατικότητα στα μαλακά μόρια
  • Αν χρειαστεί, ο ασθενής μπορεί να υποβληθεί άνετα σε δεύτερο χειρουργείο

Χρόνος νοσηλείας και αποκατάσταση 

Αναισθησία

Πραγματοποιείται  περιοχική αναισθησία συν μέθη και σπάνια γενική.

Μετά το χειρουργείο

Η διάρκεια των παραπάνω χειρουργείων δεν ξεπερνά τις 2 ώρες, ενώ η παραμονή του ασθενούς στο νοσοκομείο εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Σε γενικές γραμμές κυμαίνεται από 2-3 μέρες. Από την ίδια μέρα ο ασθενής κινείται με βοήθημα.

Η επιστροφή του ασθενή στην εργασία του, πραγματοποιείται στις 6 εβδομάδες έως 3 μήνες, σε συνάρτηση με το επάγγελμά του.

Το μετεγχειρητικό πρόγραμμα

Από την πρώτη κιόλας ημέρα ξεκινάει το μετεγχειρητικό πλάνο αποκατάστασης, στο οποίο ο φυσικοθεραπευτής παίζει σημαντικό ρόλο. Στο πρόγραμμα, ανάμεσα σε άλλα περιλαμβάνονται αναπνευστικές ασκήσεις, παθητικές ασκήσεις με έμφαση στον τετρακέφαλο, τον λαγονοψοΐτη και τους γειτονικούς μύες και ασκήσεις ισορροπίας.

ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ-ΠΑΘΗΣΕΙΣ

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ

Υπεύθυνη Ανάπτυξης Ιατρείων
κ. Όλγα Τσακίρη

6945307234

ή
συμπληρώστε τη φόρμα και ο Ιατρός θα επικοινωνήσει άμεσα μαζί σας